Czas użytkowania: ponad 4 lata (Tatry,Karpaty,Beskidy,niziny,lasy i morza...lato i zima)

Cena: 85 zł

Waga: 145 g (według producenta)

Konstrukcja i ogólne informacje :

Jest to prosty palnik zasilany gazem z kartuszy nakręcanych (z gwintem). Posiada 3 zasadnicze elementy konstrukcyjne ( na tyle daje się rozkręcić) : korpus z zamocowanymi na zawiasach 3 nóżkami podtrzymującymi naczynie w czasie gotowania. W korpus wkręcony jest zaworek z pokrętłem do regulacji siły przepływu gazu, oraz dysza.
Dysza nadaje płomieniowi kształt świecy. Jak widać konstrukcja jest banalnie prosta i raczej bezawaryjna. Nóżki (wsporniki) posiadają ząbki przeciwdziałające poślizgowi naczyń.
Wysokość samego palnika w stanie „do gotowania” to 9 cm , po złożeniu nóżek 10,5 cm
W zestawie dostajemy zestaw do serwisowania (ja swój zgubiłem), materiałowy woreczek (teraz podobno pudełko) do przechowywania palnika, ja tam wkładam również zapalniczkę , zapałki w opakowaniu po filmie fotograficznym i dziwkę do menachy. Moc znamionowa to 3920 W.

Wrażenia z użytkowania :

Kupowałem ten palnik , w czasach, gdy każdy grosz oglądałem 3 raz przed wydaniem. Po prostu na inny nie było mnie stać. No i do dziś jest moim jedynym palnikiem, co wynika z mojego skąpstwa i lenistwa.
Palnik określany jest jako idealny do „spokojnej turystyki”, i pewnie taki jest. Jest tani,nie waży dużo , nie zajmuje dużo miejsca.  Niestety w żadnej kategorii nie wybija się ponad przeciętność.
Z konieczności używałem go podczas zimowych biwaków w Beskidach , kiedy temperatura spadała do – 15 stopni, na wyprawach w Karpaty i Tatry, a także na wszelkich wyjazdach i wycieczkach.

Do jego największych wad zaliczę ogromną wrażliwość na podmuchy wiatru : płomień na dyszy o średnicy 5 cm jest nieco rozproszony i każdy podmuch wiatru go rozwiewa.
Jeśli chodzi o czasy gotowania to również nie jest najlepiej. Ostatnio poczyniłem obserwacje i w temperaturze 10 stopni , na poziomie około 800 m n.p.m. na wolnym powietrzu (ale bez wiatru) , przy średniej mocy palnika i połowie gazu w kartuszu : zagotowanie niecałego pół litra wody w kubku zajmuje mu do 10 minut .Trochę lepiej jest gdy gotujemy w aluminiowej menażce z pokrywką. Gdy odkręcimy kurek na maxa , gotowanie idzie szybciej , ale zużycie gazu również rośnie. Nie jest to zadowalający wynik.
W zimie idzie mu również słabo , ale tutaj akurat jest to po części wina gazu słabiej działającego w niskich temperaturach.
Minimalna średnica dna naczynia do gotowania to 8 cm.
Wilgoć , woda i śnieg mu nie szkodzą. Palnik dość szybko stygnie, po 3 minutach od gotowania można pakować.

Jakość wykonania / trwałość :

Tutaj bez zastrzeżeń. Po czterech latach grzania nic się nie zepsuło i nie wymaga czyszczenia. Nóżki mogą się wygiąć w transporcie , ale łatwo je nastawić z powrotem. Trwałość i niezawodność na piątkę. Nic się nie nadtopiło (choć część korpusu jest plastikowa) palnik nie ma problemów przy ciągłej pracy po 20- 30 minut. Pamiętać jednak należy że do smażenia i gotowania się średnio nadaje ze względu na świecowy płomień – żar jest skupiony i łatwo przypalić zawartość naczynia (niestety zdarzyło mi się...)

Podsumowując :

Obecnie na rynku jest wiele modeli prostych palników gazowych , które przewyższą Trail Classic mocą , lekkością i funkcjonalnością. Pamiętajmy że jest to model sprzed co najmniej około 6 lat.
Jeśli zdecydujemy że nie potrzeba nam super wydajności i zakupimy ten palnik , to na pewno będzie działał i gotował, tyle że niezbyt szybko ;)
Na pewno nie nadaje się do poważnych zastosowań ekspedycyjnych.
Jego rozwojową wersją jest palnik Auto Trail z wbudowanym piezozapalnikiem.